“Kavim” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Aralarında töre, dil ve kültür ortaklığı bulunan, boy ve soy bakımından da birbirine bağlı insan topluluğu; budun”. 5 harf ve 2 heceden (ka-vim) oluşur.
Köken: Arapça ḳavm
isim, toplum bilimiAralarında töre, dil ve kültür ortaklığı bulunan, boy ve soy bakımından da birbirine bağlı insan topluluğu; budun
“Güney Sibirya Türk kavimleri arasında en doğuda oturanları Karagas Türkleridir.” — Ahmet Caferoğlu