Köken: Arapça kefālet · Telaffuz: kefa:let
- 1
isim, hukukBirinin borcunu ödememesi veya verdiği sözü yerine getirmemesi durumunda bütün sorumluluğu üzerine alma durumu; kefillik
“O zamanlarda her sene kefaletleri yüzünden bin lira, iki bin lira ödemek mecburiyetinde kalınmış.” — Abdülhak Şinasi Hisar