“Kelepçe” Türkçede isim olarak kullanılan Farsça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Tutukluların kaçmasını önlemek için bileklerine takılan demir halka; bilezik”. 7 harf ve 3 heceden (ke-lep-çe) oluşur. Kelimeyle ilgili 2 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Farsça kelebçe
isimTutukluların kaçmasını önlemek için bileklerine takılan demir halka; bilezik
“Kafile kelepçe, zincir ve pranga sesleri ile meydanı geçti.” — Falih Rıfkı Atay
teknikKablo, boru vb. şeyleri bir yere bağlı tutmak için kullanılan halka veya kelebek