Köken: Farsça kemānçe
- 1
isim, müzikYayla çalınan, kemana benzer, üç teli olan küçük bir çalgı; kemançe
“Davul değişmiş, tef değişmiş, kemençe bambaşka bir çalgı olmuştu.” — Tarık Buğra
“Kemençe” Türkçede isim olarak kullanılan Farsça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Yayla çalınan, kemana benzer, üç teli olan küçük bir çalgı; kemançe”. 7 harf ve 3 heceden (ke-men-çe) oluşur.
Köken: Farsça kemānçe
isim, müzikYayla çalınan, kemana benzer, üç teli olan küçük bir çalgı; kemançe
“Davul değişmiş, tef değişmiş, kemençe bambaşka bir çalgı olmuştu.” — Tarık Buğra