“Keramet” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Ermiş kimselerin gösterdiklerine inanılan, doğaüstü, şaşkınlık uyandırıcı davranış veya durum”. 7 harf ve 3 heceden (ke-ra-met) oluşur. Kelimeyle ilgili 3 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça kerāmet · Telaffuz: kera:met
isimErmiş kimselerin gösterdiklerine inanılan, doğaüstü, şaşkınlık uyandırıcı davranış veya durum
“Babamın, mucize ve keramet kıssaları olarak bize anlattığı şeyler bu çeşit gülünç ve çocukça masallardı.” — Yakup Kadri Karaosmanoğlu
Olağanüstü durum