“Kibrit” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 3 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bir ucu sürtünme sonucu yanabilecek birleşimde olan küçük tahta veya karton parçası; çakmaksız”. 6 harf ve 2 heceden (kib-rit) oluşur. Kelimeyle ilgili 2 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça kibrīt
isimBir ucu sürtünme sonucu yanabilecek birleşimde olan küçük tahta veya karton parçası; çakmaksız
“Kibrit sönerken genç kızın yüzünü belli belirsiz aydınlattı.” — Samim Kocagöz
İçinde bu parçaları bulunduran küçük kutu
eskimiş► kükürt