Köken: Arapça kirāʾ · Telaffuz: kira:
- 1
isimBir konutun, bir mülkün veya taşıt gibi herhangi bir şeyin belli bir bedel karşılığında, bir süre için sahibi tarafından başkasına verilmesi; icar
“Eski kirayı yükseltiyorum, isterseniz gidin mahkemeye.” — Çetin Altan
- 2
Bu biçimde tutulan bir şey için karşılık olarak ödenen para
“Kira ile aldım, zaten bu yüzden de geciktim ya!” — Refik Halit Karay
- 3
Bu biçimde tutulan taşınmaz
“O zamana kadar kira köşelerinde sürünmekten bir tat, bin feryat, türlü sıkıntılara giriftar olmuşken...” — Halit Ziya Uşaklıgil