Köken: Fransızca complet · Telaffuz: ko'mple
- 1
sıfat► dolu (II)
- 2
Eksiksiz, gerekli her şeyi tamam olan
- 3
Bütünü aynı şeyden olup bir takım oluşturan
“Komple sofra takımı.”
- 4
mecazÜstün nitelikleri kendinde toplayan, mükemmel olan
“O, eşi ender bulunur komple sanat insanlarından biriydi.” — Aydın Boysan