“Lehçe” Türkçede isim ve sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 5 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Polonyalıların kullandığı dil”. 5 harf ve 2 heceden (leh-çe) oluşur.
isimPolonyalıların kullandığı dil
“Seyahatname Almanca, Arapça, Arnavutça, Bulgarca, Ermenice, Fransızca, Gürcüce, İngilizce, İtalyanca, Lehçe, Macarca, Rumence, Rusça, Sırpça, Slovakça ve Yunanca olmak üzere on altı farklı dile çevrilmiştir.” — Belgin Tezcan Aksu
sıfatBu dille yazılmış olan
isim, dil bilimiBir dilin tarihsel, bölgesel ve siyasal sebeplerden dolayı ses, yapı ve söz dizimi özellikleriyle ayrılan kolu; diyalekt
Birtakım sınıflandırmalara göre Türk dilinin yazı dili olmuş dallarından bazıları; diyalekt
“Çuvaşça ve Yakutça Türk dilinin lehçeleridir.”
Konuşma tarzı
“Onun lehçesine aşina olanlara göre gayet derin hikmet, pek ince manalar taşırdı.” — Yakup Kadri Karaosmanoğlu