Köken: Arapça liyāḳat · Telaffuz: liya:kat
- 1
isimBir kimsenin, kendisine iş verilmeye uygunluk, yaraşırlık durumu; değim
“Liyakat ve namusa dayanan zenginliğe düşman değilim.” — Mehmet Kaplan
- 2
► yeterlilik
“Her birimiz kendi liyakatimize göre, üzerimize bir vazife almalıyız.” — Yakup Kadri Karaosmanoğlu