Köken: Arapça mucāzāt · Telaffuz: müca:za:tı
- 1
isim, eskimişİşlenen bir suçtan ötürü ceza verme
“Her şeyde mükâfatla mücazatı, tatlıyla acıyı muvazene ederdi.” — Hüseyin Rahmi Gürpınar
“Mücazat” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “İşlenen bir suçtan ötürü ceza verme”. 7 harf ve 3 heceden (mü-ca-zat) oluşur.
Köken: Arapça mucāzāt · Telaffuz: müca:za:tı
isim, eskimişİşlenen bir suçtan ötürü ceza verme
“Her şeyde mükâfatla mücazatı, tatlıyla acıyı muvazene ederdi.” — Hüseyin Rahmi Gürpınar