Köken: Arapça mufteḫir
- 1
sıfat, eskimişBir şeyi övünç bilerek onunla sevinen, övünen, iftihar eden
“Müftehir” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bir şeyi övünç bilerek onunla sevinen, övünen, iftihar eden”. 8 harf ve 3 heceden (müf-te-hir) oluşur.
Köken: Arapça mufteḫir
sıfat, eskimişBir şeyi övünç bilerek onunla sevinen, övünen, iftihar eden