- 1
sıfat► uygunsuz
“Sanki görüşmemiz münasebetsiz bir safhaya girmişti de ister istemez lakırtıyı kesmiştik.” — İsmail Hakkı Baltacıoğlu
- 2
► ters (I)
“Hep böyle münasebetsiz sıralarda beni arar.” — Necati Cumalı
- 3
Yakışıksız iş gören, sıra, saygı gözetmeyen (kimse)
“Sinirli, ukala, münasebetsiz herifin biridir.” — Nâzım Hikmet
münasebetsiz ne demek?
sıfat·3 anlam·12 harf·mü·na·se·bet·siz
“Münasebetsiz” Türkçede sıfat olarak kullanılan bir kelimedir. Sözlükte 3 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “uygunsuz”. 12 harf ve 5 heceden (mü-na-se-bet-siz) oluşur.