Köken: Arapça munāsib · Telaffuz: müna:sip
- 1
sıfat► yerinde
“Bizim bu dünyadaki hayatımız da bir çileden ibaret olduğu düşünülecek olursa en münasip çilenin de burada olması icap ediyordu.” — Asaf Halet Çelebi
- 2
Beğenilen, hoşa giden
“Yaşta küçük amma boyda münasip / Sallanıyor bir fidanca dal gibi” — Dadaloğlu