Köken: Arapça munāzaʿa · Telaffuz: müna:zaa
- 1
isim, eskimişAğız kavgası, çekişme, münakaşa
- 2
İki taraf arasındaki kavga, düşmanlık
“Münazaa” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Ağız kavgası, çekişme, münakaşa”. 7 harf ve 4 heceden (mü-na-za-a) oluşur.
Köken: Arapça munāzaʿa · Telaffuz: müna:zaa
isim, eskimişAğız kavgası, çekişme, münakaşa
İki taraf arasındaki kavga, düşmanlık