Köken: Arapça muntehā · Telaffuz: münteha:
- 1
isim, eskimiş► son
- 2
sıfatSona ermiş, bitmiş
“Münteha” Türkçede isim ve sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “son”. 7 harf ve 3 heceden (mün-te-ha) oluşur.
Köken: Arapça muntehā · Telaffuz: münteha:
isim, eskimiş► son
sıfatSona ermiş, bitmiş