Köken: Arapça murteciʿ · Telaffuz: mürteci:
- 1
sıfat, eskimiş► gerici (I)
“Halk onu okuyor ve seviyor, polis ve mürteci çevreler ise ona kin besliyor ve mutat vasıtalarla tasfiye etmeye çalışıyorlardı.” — Nâzım Hikmet
“Mürteci” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “gerici (I)”. 7 harf ve 3 heceden (mür-te-ci) oluşur.
Köken: Arapça murteciʿ · Telaffuz: mürteci:
sıfat, eskimiş► gerici (I)
“Halk onu okuyor ve seviyor, polis ve mürteci çevreler ise ona kin besliyor ve mutat vasıtalarla tasfiye etmeye çalışıyorlardı.” — Nâzım Hikmet