Köken: Arapça mustehzī · Telaffuz: müstehzi:
- 1
sıfat► alaycı
“Dans edenlerin dansını beğenmiyormuş gibi müstehzi bir ağız çarpıklığıyla dudaklarını kıvırıyordu.” — Çetin Altan
- 2
zarfAlaycı bir biçimde
“Ne gayritabii, garip, manalı, müstehzi gülüyordu?” — Peyami Safa