Köken: Arapça mustes̱nā · Telaffuz: müstesna:
- 1
sıfatBir bütünün veya kuralın dışında olan
- 2
Benzerlerinden üstün olan, benzerleri az bulunan
“Kendisi bu resimlerin hepsinden daha sevimli, daha canlı, daha müstesna bir simaydı.” — Yakup Kadri Karaosmanoğlu
- 3
► kural dışı
- 4
zarfDışında, ayrı, hariç tutularak
“Şehrinde yerleşen ve alışan halk müstesna, şiirin burada fazla beğeneceği bir yer de kalmamıştı.” — Asaf Halet Çelebi