Köken: Arapça muteʿaffin
- 1
sıfat, eskimiş► kokmuş
“Güngörmez, rutubetli mezbele hâlini almış müteaffin aralıklardan sefaletin kokusu sızıyordu.” — Hüseyin Rahmi Gürpınar
“Müteaffin” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “kokmuş”. 9 harf ve 4 heceden (mü-te-af-fin) oluşur.
Köken: Arapça muteʿaffin
sıfat, eskimiş► kokmuş
“Güngörmez, rutubetli mezbele hâlini almış müteaffin aralıklardan sefaletin kokusu sızıyordu.” — Hüseyin Rahmi Gürpınar