Köken: Arapça muteḥarrik
- 1
sıfat, eskimiş► hareketli
“El ile yazma, kazıma ve oyma tekniğinden müteharrik harf ile basma tekniğine geçiş de yine insanlığın hayat kaynağı olan Orta Asya’da başlamıştır, denilmektedir.” — Fuat Süreyya Oral
- 2
İşleyen, çalışan
“Ateşte kızdırılan demiri dövmek için kullanılan, buhar veya elektrikle müteharrik büyük çekiç.” — Ali Seydi