Köken: Arapça maḥkūm
- 1
sıfat, hukuk► hükümlü
“Müebbet hapse mahkûm bir suçlu.”
- 2
mecazZorunda olan; mecbur
“Bu konularda yeni kuşağın yanında her zaman cahil kalmaya mahkûmuz.” — Haldun Taner
- 3
mecazKötü bir sonuca varması kaçınılmaz olan
“Mahkûm” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 3 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “hükümlü”. 6 harf ve 2 heceden (mah-kûm) oluşur. Kelimeyle ilgili 2 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça maḥkūm
sıfat, hukuk► hükümlü
“Müebbet hapse mahkûm bir suçlu.”
mecazZorunda olan; mecbur
“Bu konularda yeni kuşağın yanında her zaman cahil kalmaya mahkûmuz.” — Haldun Taner
mecazKötü bir sonuca varması kaçınılmaz olan