Köken: Arapça maḥkūmiyyet · Telaffuz: mahkû:miyet
- 1
isim, hukuk► hükümlülük
“Hiçbir mahkûmiyeti yoktur.”
- 2
Hüküm giyilen süre
“Mahkûmiyetini bitirmeden öldü.”
“Mahkûmiyet” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “hükümlülük”. 10 harf ve 4 heceden (mah-kû-mi-yet) oluşur.
Köken: Arapça maḥkūmiyyet · Telaffuz: mahkû:miyet
isim, hukuk► hükümlülük
“Hiçbir mahkûmiyeti yoktur.”
Hüküm giyilen süre
“Mahkûmiyetini bitirmeden öldü.”