“Mahkeme” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bir yargıçtan veya bazen savcı ve yargıçlardan oluşan bir kurulun, yargı görevini yerine getirdikleri yer; yargı yeri, yargıevi, mahkeme kapısı”. 7 harf ve 3 heceden (mah-ke-me) oluşur. Kelimeyle ilgili 5 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça maḥkeme
isim, hukukBir yargıçtan veya bazen savcı ve yargıçlardan oluşan bir kurulun, yargı görevini yerine getirdikleri yer; yargı yeri, yargıevi, mahkeme kapısı
“Mahkemenin elinde bu iddiaları yalanlayacak bir belge yoktu.” — Tarık Buğra
ağızlardan► yargılama
“Mahkeme tam yedi yıl sürdü.”