Köken: Arapça maḥrem
- 1
sıfatYakın akrabadan olduğu için nikâh düşmeyen (kimse)
- 2
► gizli
“Müdür, dosyadan başka bir rapor çıkardı. Kenarında kırmızı bir damga: Mahrem.” — Refik Halit Karay
- 3
isim► sırdaş
“Az vakitte mahremlerimden biri oldu.” — Hüseyin Rahmi Gürpınar