Köken: Arapça mecbūr
- 1
sıfatHerhangi bir konuda yükümlü, bir şeyi yapmak zorunda olan; eli mahkûm
“Biz toprağımızdan düşmanı atmaya mecburuz.” — Ruşen Eşref Ünaydın
- 2
eskimişBağlı, düşkün, tutkun
“Ben sana mecburum, bilemezsin” — Attilâ İlhan
“Mecbur” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Herhangi bir konuda yükümlü, bir şeyi yapmak zorunda olan; eli mahkûm”. 6 harf ve 2 heceden (mec-bur) oluşur. Kelimeyle ilgili 3 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça mecbūr
sıfatHerhangi bir konuda yükümlü, bir şeyi yapmak zorunda olan; eli mahkûm
“Biz toprağımızdan düşmanı atmaya mecburuz.” — Ruşen Eşref Ünaydın
eskimişBağlı, düşkün, tutkun
“Ben sana mecburum, bilemezsin” — Attilâ İlhan