Köken: Arapça meflūc · Telaffuz: l ince okunur
- 1
sıfat, eskimiş► inmeli
“Mefluç kadın, başını eğiyor, ensesini Bedia'ya uzatıyor.” — Peyami Safa
- 2
Bozuk, düzgün olmayan
“Mefluç” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “inmeli”. 6 harf ve 2 heceden (mef-luç) oluşur.
Köken: Arapça meflūc · Telaffuz: l ince okunur
sıfat, eskimiş► inmeli
“Mefluç kadın, başını eğiyor, ensesini Bedia'ya uzatıyor.” — Peyami Safa
Bozuk, düzgün olmayan