Köken: Arapça melek
- 1
isim, din bilimiTanrı ile insan arasında aracılık yaptığına ve nurdan yaratıldığına inanılan manevi varlık; ferişte
- 2
mecazTerbiyeli, iyi huylu, masum kimse; ferişte
“Yanlarındaki kızlar ise sahici birer melekti.” — Sait Faik Abasıyanık
- 3
mecazGüzel kadın