Köken: Arapça melʿūn · Telaffuz: melu:nu
- 1
sıfat► lanetli
“Melun şeytan.”
- 2
isimLanetlenmiş kimse
“Kendisini Müslüman adıyla takdim eden bu kır saçlı melunu da tanıdım.” — Aka Gündüz
- 3
mecazNefretle karşılanan, kötü
“Baykuşlar uğursuzdu ama yeterince melun değil.”