Köken: Arapça memnūn
- 1
sıfatHerhangi bir olaydan veya durumdan ötürü sevinç duyan, kıvançlı, mutlu
“Ben yine memnunum senden evladım / Sana ben bu bapta kusur bulmadım” — Enis Behiç Koryürek
- 2
zarfHerhangi bir olaydan veya durumdan ötürü sevinç duyarak, kıvançlı, mutlu olarak
“Halk, oyunun bittiğini anlayarak memnun, sessizce tiyatroyu boşalttı.” — Memduh Şevket Esendal