merdane1Farsça merdāne
- 1
sıfat, eskimişErkeğe yakışan
“Mesirelere gittiği günlerde, merdane laubaliliğiyle yiyecek ve içeceğe müteallik hazırlıkların başına geçerdi.” — Yahya Kemal Beyatlı
- 2
zarf(me'rda:ne) ► mertçe
“İçlerinde bahadır olanlar ok atıp, kılıç çalıp merdane cenkleşiyorlardı.” — Reşat Ekrem Koçu