Köken: Arapça meskūn
- 1
sıfatİnsan oturan, şeneltilmiş (yer)
“Kürekleri var gücüyle çekerek meskûn adanın kömür iskelesine yanaştı.” — Sait Faik Abasıyanık
- 2
Yurt edinilmiş (yer)
“Meskûn” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “İnsan oturan, şeneltilmiş (yer)”. 6 harf ve 2 heceden (mes-kûn) oluşur. Kelimeyle ilgili 1 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça meskūn
sıfatİnsan oturan, şeneltilmiş (yer)
“Kürekleri var gücüyle çekerek meskûn adanın kömür iskelesine yanaştı.” — Sait Faik Abasıyanık
Yurt edinilmiş (yer)