Köken: Farsça mīr
- 1
isim, eskimiş► komutan
- 2
Bey, emîr. mirim “beyim, aziz dostum, arkadaşım” anlamlarında bir seslenme sözü
“Hızır Bey, mirim, çoktan beri göründüğünüz yoktu.” — Vâlâ Nureddin
“Mir” Türkçede isim olarak kullanılan Farsça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “komutan”. 3 harf ve 1 heceden (mir) oluşur. Kelimeyle ilgili 1 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Farsça mīr
isim, eskimiş► komutan
Bey, emîr. mirim “beyim, aziz dostum, arkadaşım” anlamlarında bir seslenme sözü
“Hızır Bey, mirim, çoktan beri göründüğünüz yoktu.” — Vâlâ Nureddin