Köken: Arapça mizāc + Farsça -gīr
- 1
sıfat, eskimişHerkesin huyuna ve keyfine göre davranan, nabza göre şerbet vermesini bilen (kimse)
“Bu genç miçolar da öyle atik tetik, öyle mizaçgir, güler yüzlü çocuklardı ki masadan masaya seğirtir; hiç kimsenin huysuzlanmasına fırsat vermeden hizmet ederlerdi.” — Sâmiha Ayverdi