Köken: Arapça muʿacciz
- 1
sıfat, eskimişSıkıntı veren, taciz eden, bıktıran, usandıran
“Bu buhran tatsız, münasebetsiz, muacciz bir buhrandı.” — Ömer Seyfettin
- 2
Yapışkan, sırnaşık, ukala (kimse)
“Muacciz” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Sıkıntı veren, taciz eden, bıktıran, usandıran”. 7 harf ve 3 heceden (mu-ac-ciz) oluşur.
Köken: Arapça muʿacciz
sıfat, eskimişSıkıntı veren, taciz eden, bıktıran, usandıran
“Bu buhran tatsız, münasebetsiz, muacciz bir buhrandı.” — Ömer Seyfettin
Yapışkan, sırnaşık, ukala (kimse)