Köken: Arapça muʿāvin · Telaffuz: mua:vin
- 1
isim► yardımcı
“Kalkmak üzere olan otobüsün muavini seslendi.” — Necati Cumalı
- 2
Bir görevlinin, bir yöneticinin işine yardım eden, yokluğunda yerini ve yetkilerini üzerine alan kimse
- 3
► şoför muavini
“Gidiyoruz be muavin bey ağabey, der.” — Sait Faik Abasıyanık