Köken: Arapça muḫāṭab · Telaffuz: muha:tap
- 1
isimKendisine söz söylenilen kimse, kendisiyle konuşulan kimse
“Muhatabı da olmayan gecikmiş hesapların ardına düşüyordu.” — Murathan Mungan
- 2
tarihPadişahın huzurunda yapılan huzur derslerine katılan bilgin
- 3
dil bilgisiİkinci kişi