Köken: Arapça muḫbir
- 1
isimYasa dışı olan bir durumu yetkili makamlara bildiren kimse; ihbarcı
“Yeter ki bana kıymayın. Ömür boyu muhbiriniz olurum sizin.” — Ahmet Ümit
- 2
Haber ulaştırıcı, haber veren kimse
“Genç muhbirler bu defa Hazım Aslan'ın peşinde koşuyorlardı.” — Halide Edip Adıvar
- 3
Bir iş yerinde tüm olup biteni, gizli bilgileri rakiplere veya başkalarına bildiren kimse