Köken: Arapça muḥīṭ
- 1
isim► çevre
“Geniş enginlere, bitmez ufuklara alışan korsanı bu dar muhit sıkıyordu.” — Nâzım Hikmet
- 2
mecazBir kimsenin sürekli ilişkide bulunduğu insanlar topluluğu; çevre
“Büyük bir sevinç içinde olan Mevlâna, artık onu muhitine bağlayabilmek için bir çare düşünmüştü.” — Asaf Halet Çelebi