Köken: Arapça muḫtār
- 1
isimKöy ve mahallenin yasalarla belirtilmiş işlerini yürütmek için o köy veya mahallede oturanların seçtikleri kimse; köy muhtarı, mahalle muhtarı
“Bir sabah kalktım, sofaya muhtar önde bütün köylü yığılmış.” — Halide Edip Adıvar
- 2
Köy ihtiyar heyetinin başı; kocabaşı
- 3
sıfat, eskimiş► özerk
“Milletin ağzı torba değil ki, iki gözüm, dikesin. Herkes dilediği hikmeti savurmakta muhtardır.” — Nâzım Hikmet
- 4
sıfat, mecazHer işe burnunu sokan