Köken: Arapça muḳābele · Telaffuz: muka:bele
- 1
isimToplu yerlerde yüksek sesle hatim okunurken Kur'an okumasını bilenlerin gözleriyle Kur'an'ı takip etmesi, bilmeyenlerin dinlemesi
“Tevfik'in kızı selatin camilerine ramazanda mukabele için büyük ücretlerle çağrılıyordu.” — Halide Edip Adıvar
- 2
► karşılık
- 3
eskimişKarşı gelme
- 4
eskimişKarşılıklı yapılan okuma