Köken: Arapça muḳaddime
- 1
isim, eskimiş► ön söz
- 2
Bir olayın başlangıcı
“Babam, 'eti senin, kemiği benim!' mukaddimesiyle beni hocaya emanet ettiğini söyledi.” — Yakup Kadri Karaosmanoğlu
“Mukaddime” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “ön söz”. 9 harf ve 4 heceden (mu-kad-di-me) oluşur.
Köken: Arapça muḳaddime
isim, eskimiş► ön söz
Bir olayın başlangıcı
“Babam, 'eti senin, kemiği benim!' mukaddimesiyle beni hocaya emanet ettiğini söyledi.” — Yakup Kadri Karaosmanoğlu