Köken: Arapça muḳannen
- 1
sıfat, eskimişBelli, belirli, kesinleşmiş, şaşmaz
“Kız, en küçük zamandan beri her sabah büyükbabasına mukannen olan buse borcunu bilir ve pek hoş bir eda ile tediye ederdi.” — Hüseyin Rahmi Gürpınar
“”
- 2
Kanun durumuna gelmiş, kanunlaşmış