Köken: Arapça muḳāvemet · Telaffuz: muka:vemet
- 1
isimBir şeye veya kimseye karşı durma, karşı koyma, dayanma gücü
“Bünyesi de, ruhu da hayatın güçlükleriyle ve yoksullukları ile çarpışarak mukavemet ve kudret kazanmıştı.” — İbrahim Alâeddin Gövsa
- 2
fizik► direnç