Köken: Arapça muḳīm
- 1
sıfat, eskimişBir yerde, bir evde oturan, eğleşen, ikamet eden
“Mukim” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bir yerde, bir evde oturan, eğleşen, ikamet eden”. 5 harf ve 2 heceden (mu-kim) oluşur.
Köken: Arapça muḳīm
sıfat, eskimişBir yerde, bir evde oturan, eğleşen, ikamet eden