Köken: Arapça muṣāḥib · Telaffuz: musa:hip
- 1
isim, eskimişSohbet, arkadaşlık eden kimse
- 2
Alevilikte özel bir dinî tören ile atanan ve kişinin hem dünyada hem de ahirette kardeşi ve yoldaşı kabul edilen kimse
- 3
tarihTatlı konuşmaları ile büyüklerin, özellikle padişahların güzel zaman geçirmelerini sağlamakla görevli, zeki, görgülü, hoşsohbet kimselere verilen ünvan