Köken: Arapça muṭābiḳ · Telaffuz: muta:bık
- 1
sıfatBirbirine uyan, karşılıklı olarak anlaşmaya varan, birbiriyle uzlaşan
“Cadde açılmadan evvel mutabıklarının harabeleriyle henüz bir duvarı duruyordu.” — Asaf Halet Çelebi
- 2
► uygun
mutabık ne demek?
sıfatArapça·2 anlam·7 harf·mu·ta·bık
“Mutabık” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Birbirine uyan, karşılıklı olarak anlaşmaya varan, birbiriyle uzlaşan”. 7 harf ve 3 heceden (mu-ta-bık) oluşur. Kelimeyle ilgili 2 deyim ve atasözü vardır.