Köken: Arapça muttaṣil
- 1
sıfat, eskimiş► bitişik
- 2
zarf► biteviye
“Yalnız birçok nefer yırtık, fersude eşyayı muttasıl at, eşek, öküz arabalarına yükletiyorlardı.” — Ahmet Hikmet Müftüoğlu
“Muttasıl öğürüyor, sık sık hıçkırığı tutarak çırpınıyor, ara sıra acı acı bağırıyordu.” — Peyami Safa