Köken: Arapça naḳl + Türkçe etmek · Telaffuz: na'kletmek
- 1
-i, fiilNakil işini yapmak, bir yerden başka bir yere geçirmek, iletmek
“İkisi de koluna girerek hastayı otomobile naklettiler.” — Peyami Safa
- 2
Bir olayı veya duyduğu bir sözü aynısı ile başka birine duyurmak; anlatmak
“Olanı biteni, olduğu gibi bir bir nakledeyim de yüreğiniz rahat etsin.” — Sermet Muhtar Alus