Köken: Arapça nāmūs + Farsça -kār · Telaffuz: na:muskâr
- 1
sıfat, eskimiş► namuslu
“İstanbul’un solgun ve mahzun seması altında kaynayan dindar, namuskâr ve hararetli bir kan vardır.” — Ali Fuat Cebesoy
“Namuskâr” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “namuslu”. 8 harf ve 3 heceden (na-mus-kâr) oluşur.
Köken: Arapça nāmūs + Farsça -kār · Telaffuz: na:muskâr
sıfat, eskimiş► namuslu
“İstanbul’un solgun ve mahzun seması altında kaynayan dindar, namuskâr ve hararetli bir kan vardır.” — Ali Fuat Cebesoy